عشق من....

عجب رفیقی !!

حسابي دمق بودم. نمي دونم یه چند وقتي بود با هاش رفيق شده بودم اما اين رفاقت از اوناش نبود .ازاونا که براش بميري و برات بميره. از اون رفاقتايي که هروقت دلت براش تنگ شه ببينه پشت در خونته .

از اون رفاقتايي که توتنهاييات دلت فقط اونو بخواد . از اون رفاقتا که هر وخ کم اوردي بري پيشش بزني زير گريه و يه دل سير بنالي و اونم کلي تحوليت بگيره و تو هم کلي کيف کني. از اون رفاقتا که ..... چه مي دونم چه جور رفاقتي .

ولي نمي دو نم چرا يه دفه اين حس بهم دست داد و بهش اعتماد کردم و دلم براش تنگ شد . اين دفه نميدونم چي شد که دلم هواشو کرد و رفتم سراغش . نمي دونم اين دفه چي شد اما به خودم گفتم که برو بابا اين دفه رو بي خيال. برو سراغش ببين چي مي شه .

و يه شب که از تنهايي داشتم دق مي کردم پاشدم . start رو زدم. تا اين ويندوزم بياد بالا کلي طول کشيد . انگار پر ويروسه بازم اين سيستم ما. همچين که آن لاين شدم ديدم به چه روشنم هست!

هم چي چراغش روشن بود که چشمم خيره شد . يه سلام دادم که سلامم نرفته ديدم چه سلام جانانه اي کرد . پر از احساس . پر از شکوه و دلم رفت !
اين جوري نگام نکنين. خوب نديده بودم ي دوست اين مدلي سلام کنه . منم که کشته مرده رفيق. خوب دلم پرکشيد.

احساس مي کردم هر سلامي بدم کمه و هر مدلي جواب بدم اينگار اوني که مي خوام نمي شه.

گفتم : نبودين؟

گفت : من ! چه چيزا! اين همه آف برات مي ذارم بعد مي گي من نبودم . تو همش غايبي . من که هستم. تو نمي ياي . من که زياد سراغتو مي گيرم. هر وخ دلت تنگ شد اومدم ديدنت اما با ما نمي پريدي. هر وخ کاري داشتي اومدم کمکت اما تو نخواستي . نه فکر کني ولت کردما. اگه توخراب رفيقي من خراب تر. هي اومدم و رفتم تو اين دلت . گفتم شايد دلت هوامو بکنه و يه سر بزني که بالاخره فکر کنم من بردم .
اومدي . چه اومدني . و خوشم اومدي.
مي دوني چيه تو مرام ما يه اصل هست و ديگه هيچ. اونم اينه که اگي با کسي رفاقتو شروع کنم تا اخرش هستم . اگه کسي يه قدم بياد سراغم من مي دوم مي رم طرفش . کاش اينو مي فهميدي رفيق. کاش تو فقط يه قدم مي اومدي اون وخ مي ديدي که تو رفاقت برات هيچي کم نمي ذارم . کاش...

بعدا نوشت : فکر نمی کردم لازم باشه واضح بگم ولی از کامنتا معلومه که لازمه . منظور از اون رفیق فقط خداست . یه کم دقت کنی می بینی که خداس

وقتی میگیری دستمو

داغ میکنه تنمو

زندگی باورم میشه

حس میکنم بودنمو

تا سر رو شونم میزاری

رو هم میزارم چشامو

به تو عادت کردم

به تو و دیدنت عادت کردم

به تو عادت کردم

به تو و بودنت عادت کردم

نوازشات رو دوست دارم

بوسیدنات رو دوست دارم

حالا که تو مال منی

چه شاهی تو سینه دارم

برق نگاتو دوست دارم

اون خنده هات رو دوست دارم

وقتی بهونه میگیری

بهونه هات رو دوست دارم

(اين شعر توسط يک بچه آفريقايي نوشته شده و استدلال شگفت انگيزي داره : وقتي به دنيا ميام، سياهم، وقتي بزرگ ميشم، سياهم، وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم، وقتي مي ترسم، سياهم، وقتي مريض ميشم، سياهم، وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم... و تو، آدم سفيد، وقتي به دنيا مياي، صورتي اي، وقتي بزرگ ميشي، سفيدي، وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي، وقتي سردت ميشه، آبي اي، وقتي مي ترسي، زردي، وقتي مريض ميشي، سبزي، و وقتي مي ميري، خاکستري اي... و تو به من ميگي رنگين پوست؟؟؟)

نظر یادت نره...

اون که یه روزی تنها کسم بود ٬ تنها پناه دل بی کسم بود ٬ تنهام گذاشت و رفت از کنارم ٬ از درد دوریش من بی قرارم ٬ خیال می کردم پیشم می مونه ٬ ترانه عشق واسم می خونه ٬ خیال می کردم یه هم زبونه نمی دونستم نا مهربونه ٬ با اینکه رفته ٬ اما هنوزم از درد عشقش دارم می سوزم ٬ فکر و خیالش همش باهام ٬ هر جا که می رم جلو چشام دلم می خواد تا دووم بیارم ٬ رو درد دوریش مرحم بذارم .

اما نمی شه راهی ندارم ٬ نمی تونم من طاقت بیارم ، نمی تونم من طاقت بیارم

اشكهايم كو؟

چه كسي بود صدا زد فريبا؟

رعشه بر قلب افتاد

داغ نو بر جانم

چه كسي بود صدا زد فريبا؟

دل من دير زمانيست سياه

جامه بر تن كرده

خاك و خاكستر را

سالها هست كه بر سر كرده

قلب درد آلودم

سالها هست كه شب

جان ز تن ميراند

بگذاريد بميرد هر شب

كه اگر درد نباشد او نيست

و اگر عشق نباشد او باز

صبح ها ميخوابد

خواب نازش را باز

صبح بي رحم تر از هر ساعت

باز بر هم مزنيد

بگذاريد بخوابد آرام

چه كسي بود صدا زد فريبا؟!!

((منم دختر سوار بر اسب رویاها))

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خدايا! هدايتم كن! چون مي دونم گمراهي چه بلاي خطراكي هستش.

خدايا! هدايتم كن! كه ظلم نكنم،چون مي دونم ظلم چه گناه نابخشودني هستش.

خدايا! نذار دروغ بگم، چون دروغ ظلم كثيفيه.

خدايا! محتاجم نكن كه تهمت به كسي بزنم، چون تهمت يه خيانت ظالمانست.

خدايا! ارشادم كن كه بي‏انصافي نكنم، چون كسي كه انصاف نداره شرف و ايمانم نداره.

خدايا! راهنمام باش تا حق كسي رو ضايع نكنم، كه بي‏احترامي به يك انسان، كفر خداي بزرگمه.

خدايا! نذارمغرور و خود خواه باشم، تا حقايق و ببينم و جمال زيباي تو رو درك كنم.

خدايا! پستي دنيا و ناپايداري روزگار را هميشه در نظرم جلوه‏گرساز، تا فريب زرق و برق عالم خاكي، من و از ياد تو دور نكنه.

خدايا! من كوچكم، ضعيفم، ناچيزم، پركاهي در مقابل طوفان‏ها هستم، به من يه ديده‏اي عبرت‏بين بده، تا ناجيزي خود موببينم و عظمت و جلال تو رو بفهمم و به درستي تسبيح كنم.

خدايا! دلم از ظلم و ستم گرفته، تو را به عدالتت قسم مي‏دهم كه منودررديف ستم‏گران و ظالمان قرار ندي.

خدايا! مي‏خوام فقيري بي‏‏نياز باشم، كه جاذبه‏هاي مادي زندگي، منواز زيبايي و عظمت تو غافل نگردونه.

خدايا! خوش دارم گمنام و تنها باشم، تادر غوغاي كشمكش‏هاي پوچ مدفون نشم.

خدايا! دردمندم، روحم از شدت درد مي‏سوزه، قلبم مي‏جوشه، احساسم شعله مي‏كشه، و بندبند وجودم از شدت درد صيحه مي‏زنه، تو منودر بستر مرگ آسايش بده.

خستم، پير شدم، دل‏شكستم، نااميدم، ديگه آرزويي ندارم، احساس مي‏كنم كه اين دنيا ديگه جاي من نيست، با همه وداع مي‏كنم، و مي‏خوام فقط با خداي خودم تنها باشم.

خدايا! به سوي تو ميام، از عالم و عالميان فرار ميكنم، تو منو مور رحمت خودت قرار بده.

از خدا برایتان

روزی مریم * قصر آسیه
تقوای حسین*قلب خدیجه
درستی فاطمه*جمال یوسف
ثروت قارون*حکمت لقمان

ملک سلیمان*صبر ایوب
عدالت علی* حیای زینب
عمر نوح * محبت اهل بیت رسول الله